Elaiussa Sebaste — de vergeten stad van Cilicië aan zee
Elaiussa Sebaste — een van de meest pittoreske en minst toeristische antieke steden van Turkije, verscholen aan de kust van de Middellandse Zee in de provincie Mersin, in het district Erdemli, bij het hedendaagse dorp Ayaş. Ooit was deze havenstad de schitterende residentie van de Cappadocische koning Archelaus, die succesvol concurreerde met Tarsus en Coricus, olijfolie exporteerde naar het hele Middellandse Zeegebied, en vervolgens stilletjes verdween in de Byzantijnse tijd. Tegenwoordig is Elaiussa Sebaste een verzameling marmeren zuilengalerijen, basilieken en een theater, verspreid tussen olijfboomgaarden en de klotsende branding. Een ideale plek voor wie het oude Cilicië wil ervaren, ver weg van de drukte.
Geschiedenis en oorsprong
De stad werd in de 2e eeuw v.Chr. gesticht als een kleine nederzetting op een eilandje dat via een smalle landengte met het vasteland verbonden was. Deze van nature beschermde locatie maakte van Elaiussa meteen een gunstig havenknooppunt: schepen uit Cyprus, Fenicië en de Egeïsche kust legden hier aan. De Griekse naam Elaiussa is afgeleid van het woord elaion – 'olie'; het weerspiegelt de belangrijkste rijkdom van de regio: de olijfboomgaarden die zich vele kilometers diep in het Taurusgebergte uitstrekken.
De beslissende transformatie van de stad vond plaats in het tijdperk van keizer Augustus, toen de Cappadocische koning Archelaus Elaiussa tot zijn tweede hoofdstad maakte. Hij breidde de nederzetting uit, verplaatste het centrum naar het vasteland en hernoemde de stad tot Sebaste – het Griekse equivalent van het Latijnse ‘Augusta’, ter ere van de keizer. Zo ontstond aan het begin van de 1e eeuw n.Chr. de stad met de dubbele naam Elaiussa Sebaste. Archelaus bouwde hier een paleis en openbare gebouwen, breidde de haven uit en de stad beleefde een eerste bloeiperiode.
Onder Romeins bewind
Na de dood van Archelaus in het jaar 17 n.Chr. werd Cappadocië opgenomen in het Romeinse Rijk en werd Elaiussa Sebaste een belangrijke stad in de provincie Cilicië. In 74 n.Chr. veroverde keizer Vespasianus de Cilicische kust definitief op de piraten, wat de weg vrijmaakte voor een nieuwe economische bloei van Sebaste. In de 1e en 2e eeuw n.Chr. werd hier druk gebouwd: er ontstonden een theater, thermen, een agora, een aquaduct en een monumentale graflaan. De stad exporteerde olijfolie, cederhout en wijn tot ver buiten het Middellandse Zeegebied.
Byzantium en de ondergang
Vanaf de 3e eeuw n.Chr. begon de stad terrein te verliezen. In 260 n.Chr. ondernam de Perzische koning Shapur I een verwoestende veldtocht naar Cilicië, waarbij Sebaste zwaar werd getroffen. Later werden de inwoners geteisterd door invallen van de Isavriërs, bergstammen uit het binnenland van Anatolië. In de 5e en 6e eeuw behield de stad nog steeds haar belang als religieus centrum: hier werden verschillende basilieken en de bisschoppelijke residentie gebouwd. Tegen de 6e eeuw had het naburige Korykos echter de rol van belangrijkste haven aan de kust overgenomen, en Elayoussa-Sebasta raakte geleidelijk aan verlaten. Tijdens de Arabische veldtochten in de 7e eeuw was de stad al een halfverlaten ruïne.
Architectuur en bezienswaardigheden
Het archeologische park Elaiussa Sebaste beslaat enkele tientallen hectaren langs de D-400. Tegenwoordig is een aanzienlijk deel van de site opgegraven en omgevormd tot een openluchtmuseum waar je urenlang kunt rondwandelen. Het belangrijkste kenmerk van Sebaste is de levendige 'gelaagde' indeling: hier vind je Hellenistische gebouwen, Romeinse baden, Byzantijnse basilieken en latere necropolen, en dat alles verspreid over de heuvels met uitzicht op de turquoise zee.
Het theater
Het hart van de antieke stad is een klein Romeins theater uit de 2e eeuw n.Chr. Het biedt plaats aan ongeveer 2300 toeschouwers; er zijn 23 rijen zitplaatsen, de orkestbak en een deel van de scène bewaard gebleven. Het theater is gedeeltelijk in de heuvelhelling uitgehouwen, wat kenmerkend is voor de Hellenistische traditie. Vanaf de bovenste rijen heeft men een panoramisch uitzicht op de zee en op de overblijfselen van het oude eiland — van hieruit is het moeilijk voor te stellen dat deze plek in de oudheid bruiste van het leven. Het theater wordt af en toe gebruikt voor zomerconcerten en festivalvoorstellingen van de lokale gemeente.
De agora en de leeuwenfonteinen
De Agora van Sebaste is een van de best bewaarde foren van Cilicië. Het rechthoekige plein was omgeven door colonnades van grijs marmer; fragmenten van kapitelen en platen zijn in situ bewaard gebleven. Aan de zuidkant van de agora staat een monumentale fontein met leeuwenkoppen, waaruit water stroomde – een klassiek architectonisch element uit de Romeinse tijd. Hier stonden ook erebeelden van vooraanstaande burgers, waarvan de sokkels nog steeds langs de colonnade liggen.
Thermen en mozaïeken
In verschillende complexen van openbare baden zijn mozaïekvloeren met geometrische en plantaardige patronen bewaard gebleven. Bijzonder interessant is het grote thermencomplex met frigidarium, tepidarium en caldarium – de klassieke Romeinse volgorde waarin de wasprocedure plaatsvond. Een deel van de mozaïeken is gerestaureerd en wordt tegenwoordig beschermd tegen de zon door lichte overkappingen. Op de muren zijn sporen van schilderingen en pleisterwerk bewaard gebleven.
Basilieken en de Byzantijnse wijk
Op het terrein van het park zijn verschillende vroegchristelijke basilieken opgegraven — bouwwerken uit de 5e–6e eeuw met apsissen, narthexen en doopkapellen. Een ervan stond op een ronde fundering — een voor de regio zeldzame vorm, overgenomen van de Hellenistische ronde tempels. Aan de basiliek grensde een binnenplaats met een waterreservoir, waar in de Byzantijnse tijd rituele wassingen plaatsvonden. Deze kerken getuigen ervan dat Sebasta tot het einde toe een actieve christelijke gemeenschap bleef.
De graflaan en de necropolis
Het noordelijke deel van de stad grenst aan de beroemde "Laan van de graven" — bijna 100 monumentale graven, verspreid langs de antieke weg. Veel ervan hebben de vorm van huizen of tempels, zijn versierd met gebeeldhouwde kroonlijsten en voorzien van inscripties in het Grieks en Latijn. Dit is een van de grootste verzamelingen monumentale graven aan de Middellandse Zeekust van Turkije, en alleen al de wandeling door de laan maakt een diepe indruk.
Twaalfkolonnige tempel en aquaduct
Op de top van de heuvel boven de zee stond een tempel met twaalf zuilen, waarschijnlijk gewijd aan keizer Augustus. Vandaag de dag zijn alleen de funderingen en enkele brokstukken van zuilen bewaard gebleven, maar de plek blijft betoverend: vanaf hier opent zich een klassiek 'Cilicië-uitzicht' met de horizon van de zee. Aan de binnenkant van de kust liep een aquaduct naar de stad, dat Sebaste van water voorzag uit de rivier de Lamos — fragmenten van de bogen van het aquaduct zijn enkele kilometers van het park te zien.
Interessante feiten en legendes
- De naam Elaiussa is afgeleid van het Griekse 'elaion' – 'olijfolie'; dit was het belangrijkste product van de stad, dat zelfs naar Alexandrië en Rome werd geëxporteerd.
- De Cappadocische koning Archelaus, die de stad onder Augustus herbouwde, bezat een eigen vloot, en Elaiussa Sebaste was zijn 'tweede thuis' ver van het binnenland van Cappadocië.
- In het theater van de stad zijn tot op de dag van vandaag Griekse inscripties bewaard gebleven met de namen van vooraanstaande mecenassen die de bouw hebben gefinancierd.
- De 'graflaan' van Sebaste is een van de langste 'straten van de doden' in Turkije, waarvan veel graven versierd zijn met complexe symbolen en portretten van de overledenen.
- In een van de vroeg-Byzantijnse basilieken werd een zeldzaam mozaïek ontdekt met de afbeelding van een pauw – een christelijk symbool van onsterfelijkheid – wat wijst op de hoge status van de gemeenschap.
- De stad heeft in de 4e eeuw n.Chr. een aardbeving doorstaan, waarna veel gebouwen opnieuw moesten worden opgebouwd; sporen van de restauraties zijn zichtbaar in veel van de bewaard gebleven muren.
Hoe er te komen
Het archeologische park Elaiussa Sebaste ligt vlak bij het dorp Ayas, in het district Erdemli in de provincie Mersin, ongeveer 55 kilometer ten westen van het centrum van Mersin en 24 kilometer ten oosten van de badplaats Kızkalesi. Het is het gemakkelijkst om er met de auto te komen via de D-400, die langs de hele kust loopt: het park ligt direct aan de weg en is bereikbaar via de parkeerplaats die is aangegeven met borden 'Elaiussa Sebaste'.
Vanuit Mersin en Silifke rijden er regelmatig dolmuşen: de halte "Ayaş" ligt op 200 meter van de poort van het archeologische park. Vanaf de luchthaven Adana Şakirpaşa is het ongeveer 130 kilometer naar Sebaste (1,5–2 uur met de auto). Veel toeristen verblijven in Kızkalesi en komen hier voor een halve dag excursie, waarbij ze het bezoek combineren met een bezichtiging van het Kız Kalesi-kasteel en de ondergrondse stad Kanitalı. De parkeerplaats bij Sebaste is gratis en ruim.
Tips voor reizigers
De beste tijd voor een bezoek aan Elaiussa Sebaste is de lente (maart–mei) en de herfst (september–november). In de zomer schijnt de zon fel op het open terrein, is er bijna geen schaduw en loopt de temperatuur vaak op tot boven de 35 °C. In de winter is het in Cilicië warm en zonnig, en in deze maanden is het park bijzonder aangenaam: lege paden, zacht licht, weinig andere toeristen. Een rondleiding door het hele gebied duurt 2–3 uur in een rustig tempo. Een kaartje voor het park kost ongeveer 80–100 Turkse lira, de Müzekart is geldig.
Neem water, een hoofddeksel, comfortabele schoenen en zonnebrandcrème mee. Er zijn geen cafés of kiosken op het terrein; de dichtstbijzijnde eetgelegenheden bevinden zich in het dorp Ayas en in Kizkalesi. Sebaste is vooral mooi in de ochtend en een uur voor zonsondergang, wanneer de schuine zonnestralen het reliëf van de marmeren colonnades en graven benadrukken. Drones zijn zonder vergunning verboden.
Elaiussa Sebaste laat zich uitstekend combineren met andere monumenten aan de Cilicische kust. In één dag kunt u Kanytellis met zijn basilieken en necropolen, het kasteel van Kızkalesi 'op het land en op zee', de grotten 'Hel en Hemel' (Cennet ve Cehennem) en Uzuncaburç — het best bewaarde antieke heiligdom van Zeus in Cilicië. Als u twee dagen de tijd heeft, verblijf dan in Kızkalesi en maak twee uitstapjes: één langs de kust, de andere diep de bergen in. Strandliefhebbers moeten weten dat er vlak bij de ingang van het park een klein kiezelstrand ligt — na een wandeling langs de antieke ruïnes is het heerlijk om een duik te nemen in de Middellandse Zee. Sebaste (Elaiussa Sebaste) is een van die zeldzame monumenten in Turkije waar je de geschiedenis bijna met je handen kunt aanraken, en waar de zee letterlijk tegen de muren van de oude thermen klotst.